Het lijkt zo vanzelfsprekend. In een gemeente van de Protestantse Kerk voel je je veilig. Leden behandelen elkaar met respect. Mensen met speciale taken en opdrachten maken geen gebruik van hun machtspositie ten koste van anderen. Kinderen en jongeren kunnen ongestoord meedoen. Maar helaas gaat dat niet altijd en overal op. Ongewenste intimiteiten en situaties van misbruik komen helaas ook in de Protestantse Kerk voor.
\nMaar \u2018natuurlijk gebeurt dit niet bij ons\u2019\u2026.. denkt u dan misschien? En misschien is dat ook zo. Onze kerk is een vrij compacte gemeente waar vrijwel iedereen zich gekend weet. De sociale controle is daarmee groot. De kans op misbruik is bij ons vrijwel nihil? Maar hebben niet vele kerken en kerkgenootschappen dat gedacht? \u2018Weggekeken\u2019? De schrijnende voorbeelden van het tegendeel lezen we nog steeds in de krant.
\nTaboes doorbreken doe je samen. We moeten ons realiseren dat in elke gemeente slachtoffers zijn van geweld, misbruik of onveilige machtssituaties, in hun thuissituatie of zelfs in de kerk. Daar willen en mogen we niet voor wegkijken! Wat doen we, als iets als misbruik in onze gemeente op ons pad komt? Kunnen we dan adequaat handelen? Veiligheid bieden aan een slachtoffer? En vooral; wat kunnen we doen om het te voorkomen? Tot voor kort hadden we daar als lokale gemeente van de PKN nog geen beleid voor, nog niet over nagedacht of iets over afgesproken\u2026.<\/p>\n